Regenwater in je zwembad: dit gebeurt er en wat je eraan doet

Regenwater in je zwembad gooit de waterbalans flink overhoop. Het verdunt het zwembadwater, verlaagt het chloorgehalte en trekt de pH-waarde omlaag. Na een flinke regenbui is het water dus niet langer in balans, en dat merk je snel: troebel water, verminderde werking van het chloor en een grotere kans op algengroei.

Wat regenwater precies doet met je zwembadwater

Regenwater is van nature licht zuur. De pH van regenwater ligt doorgaans rond de 5,5 tot 6,0, terwijl een zwembad een pH tussen de 7,2 en 7,6 moet hebben. Komt er een flinke hoeveelheid regenwater in je zwembad, dan daalt de pH merkbaar. Hoe kleiner je bad, hoe sneller en harder die daling is.

Tegelijkertijd verdunt het regenwater alle chemicaliën in het bad. Het chloorgehalte daalt, de alkaliniteit (de buffercapaciteit van het water) neemt af en het calciumgehalte wordt lager. Die drie samen bepalen of je water stabiel blijft. Als ze allemaal tegelijk omlaag gaan, verliest het water snel zijn evenwicht.

Een ander effect dat mensen vergeten: regenwater spoelt stof, pollen, bladresten en andere vuiltjes van de omgeving mee het bad in. Die organische stoffen verbruiken extra chloor. Het chloor dat je net had ingesteld, is dan in kortere tijd opgebruikt dan normaal.

Na hoeveel regen moet je ingrijpen?

Een lichte motregen van een paar minuten heeft nauwelijks effect. Een bui van een uur of een aanhoudende regenbui over meerdere dagen is een ander verhaal. Bij een klein opblaaszwembad van 3.000 liter kan een uurtje flinke regen al genoeg zijn om de pH en het chloorgehalte buiten de veilige zones te duwen. Bij een groot inbouwzwembad van 50.000 liter duurt het veel langer voordat er merkbare verandering optreedt.

Als vuistregel geldt: meet het water opnieuw na elke bui waarbij het waterpeil zichtbaar is gestegen. Meet altijd de pH, het vrij chloor en de totale alkaliniteit. Die drie zijn het meest gevoelig voor de effecten van regenwater in het zwembad.

Zo herstel je de waterbalans na regen

Stap voor stap breng je het water weer in orde:

• Meet eerst alle waarden. Gebruik een teststrip of een druppeltester voor pH, chloor en alkaliniteit. Ga niet op gevoel werken.
• Herstel de alkaliniteit als die te laag is. Voeg natriumwaterstofcarbonaat (pH-plus voor alkaliniteit, ook wel “TA-plus” genoemd) toe als de alkaliniteit onder de 80 mg/l zakt. Dit stabiliseert het water zodat de pH minder snel schommelt.
• Corrigeer de pH. Is de pH gedaald onder de 7,2, dan voeg je pH-plus toe. Wacht na het toevoegen minstens vier uur voordat je opnieuw meet, bij voorkeur met de pomp aan zodat het middel goed verdeeld wordt.
• Verhoog het chloorgehalte. Voeg chloor toe tot het niveau weer tussen de 1 en 3 mg/l zit. Na een zware regenbui kun je een schokbehandeling (shockchlorering) overwegen, zeker als het water troebel is geworden.
• Laat de pomp draaien. Zorg dat de circulatiepomp voldoende uren draait zodat de toegevoegde middelen zich gelijkmatig verspreiden.

Regenwater opvangen of wegpompen: wat is verstandig?

Als het bad dreigt over te lopen, is het slim om wat water weg te pompen vóór of tijdens een regenbui. Te veel water leidt ertoe dat de skimmer (de oppervlakteafvoer) niet meer goed werkt, waardoor bladeren en vuil niet langer worden afgevoerd. Het ideale waterpeil ligt op de helft van de skimmeropening.

Regenwater bewust opvangen om je zwembad mee bij te vullen is geen goed idee. Het is te zuur en bevat te weinig mineralen om stabiel te zijn. Gebruik voor het bijvullen altijd leidingwater en pas daarna de waterwaarden aan.

Kan regenwater schadelijk zijn voor zwemmers?

Als de waterwaarden na regen niet worden bijgesteld, neemt het risico op bacteriegroei en algen toe. Chloor met een te lage concentratie doodt bacteriën niet effectief, zeker niet als de pH tegelijkertijd te laag is. Groen water of een sterke chloorlucht (die juist wijst op gebonden, minder werkzaam chloor) zijn signalen dat het bad niet veilig is om in te zwemmen. Stop dan met zwemmen tot de waarden weer kloppen.

Meet na elke flinke regenbui de waterwaarden voordat je het bad weer gebruikt. Dat kost vijf minuten en voorkomt huidirritatie, oogklachten en infecties. Een teststrip is goedkoop en geeft je direct uitsluitsel over de situatie.